डोळे मिटून घेतले
ओठही शिवून घेतले
श्वासही रोखून धरला
भावना मोकळ्या होऊ दिल्याच नाहीत
पण ....................
तरीही बंद पापण्या वाहू लागल्या
ओठही हुंदके देऊ लागले
श्वास हि थरथरू लागला
खोलवर धगधगलेला
ज्वालामुखी मात्र
कोणालाच दिसत नव्हता
निशब्द झाले सारे
आग ही थंड झाली
राखेतच त्या किती स्वप्न नष्ट झाली
किती स्वप्न नष्ट झाली .........
No comments:
Post a Comment